Tempo di lettura: 10 minuti

Przeczytaj historię San Giuseppe Moscati «Święty Doktor» z Neapolu

Narodziny w niebie

Śmierć dla chrześcijan istnieje narodziny w Niebie e per questo le feste dei santi si celebrano nel giorno della loro dipartita dal mondo.

Święto San Giuseppe Moscati miało się również odbyć 12 kwietnia każdego roku, ale ze względów duszpasterskich (aby uniknąć wypadania święta w okresie Wielkiego Postu) Kongregacja ds. Kultu Bożego zdołała obchodzić je w 16 listopada.

In questo giorno, infatti, nel 1930, i resti mortali del Santo furono trasferiti nella chiesa del Gesù Nuovo e, in questo stesso giorno, nel 1975, fu beatificato.

Ponieważ Martyrologium Rzymskie oraz kalendarze liturgiczne i nieliturgiczne na ogół umieszczają wspomnienie na 12 kwietnia, ta kompozycja hagiograficzna znajduje się zarówno 12 kwietnia, jak i 16 listopada.

Narodziny

Giuseppe Moscati nasce il 25 luglio 1880 a Benevento, settimo tra i nove figli del magistrato Francesco Moscati e di Rosa De Luca, dei marchesi di Roseto. Fu battezzato il 31 luglio 1880.

Nel 1881 la famiglia Moscati si trasferì ad Ancona e poi a Napoli, ove Giuseppe fece la sua prima comunione nella festa dell’Immacolata del 1888.

W latach 1889-1894 Giuseppe ukończył szkołę średnią, a następnie szkołę średnią w „Vittorio Emanuele”, uzyskując maturę z doskonałymi ocenami w 1897 r., w wieku zaledwie 17 lat. Kilka miesięcy później rozpoczął studia uniwersyteckie na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Neapolitańskiego.

Wrażliwość

Fin dalla più giovane età, Giuseppe Moscati dimostra una sensibilità acuta per le sofferenze fisiche altrui; ma il suo sguardo non si ferma ad esse: penetra fino agli ultimi recessi del cuore umano. Vuole guarire o lenire le piaghe del corpo, ma è, al tempo stesso, profondamente convinto che anima e corpo sono tutt’uno e desidera ardentemente di preparare i suoi fratelli sofferenti all’opera salvifica del Medico Divino.

Stopień

4 sierpnia 1903 roku Giuseppe Moscati uzyskał dyplom lekarza z pełnymi ocenami i prawem do prasy, tym samym godny korony „wznawiaćjego studiów uniwersyteckich.

Dal 1904 il Moscati, dopo aver superato due concorsi, presta servizio di coadiutore all’ospedale degl’Incurabili, a Napoli, e fra l’altro organizza l’ospedalizzazione dei colpiti di rabbia e, mediante un intervento personale molto coraggioso, salva i ricoverati nell’ospedale di Torre del Greco, durante l’eruzione del Vesuvio nel 1906.

Szpital

W następnych latach Giuseppe Moscati uzyskał w konkursie na egzaminy przydatność do służby laboratoryjnej w szpitalu zakaźnymDominika Cotugno.

W 1911 roku wziął udział w publicznym konkursie na sześć etatów asystentów zwyczajnych w Szpitalach Zjednoczonych i wygrał go sensacyjnie. Nominacje na asystenta zwykłego następują po sobie, w szpitalach, a potem, po konkursie na lekarza zwykłego, nominacja na dyrektora sali, czyli na pierwszego. W czasie I wojny światowej był dyrektorem departamentów wojskowych w Ospedali Riuniti.

Do tego "wznawiać„szpitalowi” towarzyszą różne etapy uniwersyteckiego i naukowego: od lat uniwersyteckich do 1908 roku Moscati był ochotniczym asystentem w pracowni fizjologicznej; od 1908 był asystentem zwyczajnym w Instytucie Chemii Fizjologicznej. W wyniku konkursu został mianowany ochotniczym trenerem III Kliniki Lekarskiej i kierował oddziałem chemicznym do 1911 r. Równocześnie przeszedł różne szczeble nauczania.

Nauczanie

W 1911 r. uzyskał dzięki kwalifikacjom Wolnego Wykładowcę Chemii Fizjologicznej; ma za zadanie kierowanie badaniami naukowymi i eksperymentalnymi w Instytucie Chemii Biologicznej. Od 1911 roku nieprzerwanie naucza „Badania laboratoryjne stosowane w klinice" I "Chemia zastosowana w medycynie”, z ćwiczeniami i pokazami praktycznymi. Prywatnie przez kilka lat szkolnych wykładał licznym absolwentom i studentom semeiologię (badanie wszelkiego rodzaju znaków, czy to językowych, wizualnych, gestycznych itp.) oraz kazuistykę szpitalną, kliniczną i anatomiczno-patologiczną. Przez kilka lat akademickich był nauczycielem zastępczym na oficjalnych kursach Chemii Fizjologicznej i Fizjologii.

Nel 1922, consegue la Libera Docenza in Clinica Medica generale, con dispensa dalla lezione o dalla prova pratica ad unanimità di voti della commissione.Celebre e ricercatissimo nell’ambiente partenopeo quando è ancora giovanissimo, il professore Moscati conquista ben presto una fama di portata nazionale ed internazionale per le sue ricerche originali, i risultati delle quali vengono da lui pubblicati in varie riviste scientifiche italiane ed estere.

Sukcesy

Non sono tuttavia unicamente e neppure principalmente le doti geniali ed i successi clamorosi del Moscati che suscitano la meraviglia di chi lo avvicina. Più di ogni altra cosa è la sua stessa personalità che lascia un’impressione profonda in coloro che lo incontrano, la sua vita limpida e coerente, tutta impregnata di fede e di carità verso Dio e verso gli uomini. Il Moscati è uno scienziato di prim’ordine; ma per lui non esistono contrasti tra la fede e la scienza: come ricercatore è al servizio della verità e la verità non è mai in contraddizione con se stessa né, tanto meno, con ciò che la Verità eterna ci ha rivelato.

Il Moscati vede nei suoi pazienti il Cristo sofferente, lo ama e lo serve in essi. È questo slancio di amore generoso che lo spinge a prodigarsi senza sosta per chi soffre, a non attendere che i malati vadano a lui, ma a cercarli nei quartieri più poveri ed abbandonati della città, a curarli gratuitamente, anzi, a soccorrerli con i suoi propri guadagni. 

E tutti, ma in modo speciale coloro che vivono nella miseria, intuiscono ammirati la forza divina che anima il loro benefattore. Così il Moscati diventa l’apostolo di Gesù: senza mai predicare, annuncia, con la sua carità e con il modo in cui vive la sua professione di medico, il Divino Pastore e conduce a lui gli uomini oppressi e assetati di verità e di bontà. L’attività esterna cresce costantemente, ma si prolungano pure le sue ore di preghiera e si interiorizzano progressivamente i suoi incontri con Gesù sacramentato.

Pierścionek zaręczynowy

Jego koncepcja relacji między wiarą a nauką jest dobrze podsumowana w dwóch jego myślach:

"To nie nauka, ale dobroczynność w niektórych okresach przekształciła świat; i tylko bardzo niewielu ludzi przeszło do historii dla nauki; ale wszyscy będą mogli pozostać niezniszczalni, symbol wieczności życia, w którym śmierć jest tylko etapem, metamorfozą do wyższego wzniesienia, jeśli poświęcą się dobru."

"Nauka obiecuje nam dobrobyt i co najwyżej przyjemność; religia i wiara dają nam balsam ukojenia i prawdziwego szczęścia…"

W dniu 12 kwietnia 1927 r. prof. Moscati, po wzięciu udziału we Mszy Świętej, jak to robi każdego dnia, po wypełnieniu swoich obowiązków w szpitalu iw swojej prywatnej praktyce, poczuł się chory i zmarł w swoim fotelu, przerwany w pełnej aktywności, mając zaledwie 46 lat; wieść o jego śmierci jest ogłaszana i rozpowszechniana ustnie ze słowami: „Doktor Santo zmarł”.

Giuseppe Moscati został wyniesiony do chwały ołtarza przez bł. Pawła VI (Giovanni Battista Montini, 1963-1978), podczas Roku Świętego, 16 listopada 1975 r.; został kanonizowany przez św.Jana Pawła II (Karol Józef Wojtyła, 1978-2005), 25 października 1987 r.

Źródło ewangelia dnia.org

San Giuseppe Moscati
Giuseppe Moscatiego

Giuseppe Moscati, che da Santo gode di una grande devozione a Napoli, in realtà è nato a Benevento nel 1880 e aveva addirittura origini avellinesi. Figlio e nipote di magistrati, la sua vita professionale sembrava segnata, ma nessuno aveva fatto i conti con la sua grande fede che lo ha portato ben presto su una strada diversa…

„Moje miejsce jest obok chorych!”

W 1892 roku, gdy Giuseppe był nastolatkiem, jego brat został ciężko ranny w wyniku upadku z konia iw wyniku wypadku zaczął chorować na epilepsję. To musiała być przedwczesna świadomość zwięzłości ludzkiego życia, dotkniętego cierpieniem, a może nieustanna wizja chorych z okna domu jego ojca wychodzącego na Ospedale degli Incurabili, które skłoniły Giuseppe do przedłożenia wydziału medycyny nad ten z Prawa. Wtedy medycyna i nauka w ogóle były podatnym gruntem dla materializmu, ale Józefowi udaje się trzymać go na dystans, karmiąc swoją wiarę codzienną Eucharystią.

Lekarz każdego

Giuseppe si laurea brillantemente ed è un medico promettente: a nemmeno 30 anni diventa famoso per le sue diagnosi immediate e precise, che hanno del miracoloso considerando gli scarsi mezzi dell’epoca. A chi glielo fa notare lui risponde che è merito della preghiera, perché è Dio l’artefice della vita, mentre i medici non possono che essere indegni collaboratori.

È con questa consapevolezza che va al lavoro ogni giorno, sia all’Ospedale degli Incurabili dove sarà nominato primario nel 1925, sia nel suo studio privato dove sono accolti tutti e dove non fa pagare i poveri, ma, anzi, li paga lui per essere andati a curarsi, sia nelle frequenti visite a domicilio in cui porta oltre all’assistenza medica anche il conforto spirituale. Si narra che una volta, dopo aver guarito un operaio da ascesso polmonare che tutti avevano scambiato per tisi, questi voleva pagarlo con tutti i suoi risparmi, ma Giuseppe gli chiese come onorario che andasse a confessarsi: “Perché è Dio che ti ha salvato”.

Nauka i wiara

Oltre a dedicarsi alla cura dei malati, Giuseppe è anche un ottimo ricercatore che sperimenta le nuove tecniche e i nuovi farmaci, come l’insulina che dal 1922 inizia a essere utilizzata nella cura del diabete. É talmente abile nelle autopsie che nel 1925 gli viene affidata la direzione dell’Istituto di anatomia patologica. Non è inusuale vederlo farsi il segno della croce prima di operare su un cadavere, per il rispetto che si deve a un corpo che è stato un uomo amato da Dio.

Per lui scienza e fede non sono due mondi lontani, separati e inconciliabili, ma due elementi che convivono nella sua quotidianità, fatta di una grande devozione per la Vergine Maria, di sobrietà e povertà personale alla sequela di San Francesco, e della scelta del celibato per avere più tempo per i suoi sempre più numerosi pazienti.

Erupcja Wezuwiusza i cholera

Ci sono due episodi importanti nella vita di Giuseppe Moscati che fanno meglio comprendere la grandezza di questa figura: l’8 aprile del 1906 il Vesuvio inizia a eruttare. Giuseppe capisce immediatamente la situazione e si reca a Torre del Greco, dove l’Ospedale degli Incurabili ha una piccola succursale, per mettere in salvo i malati. Quando anche l’ultimo paziente sarà al sicuro, la struttura, in effetti, crolla. Nel 1911, invece, a Napoli si diffonde un’epidemia di colera e anche stavolta Giuseppe sarà non soltanto accanto ai malati senza paura del contagio, ma anche in prima linea con le sue attività di ricerca che contribuiranno molto a contenere la malattia.

Lekarz i apostoł do końca

Nello studio di Giuseppe Moscati si recano tutti, anche personaggi famosi quali il tenore Enrico Caruso e il Beato Bartolo Longo. A tutti riservava la stessa attenzione e la stessa scrupolosità, perché in ogni volto vede quello di Gesù sofferente. Nella sala d’attesa c’è una scritta per regolare gli onorari: “Chi può metta qualcosa, chi ha bisogno prenda”. È lì, al suo posto, sulla sua poltrona – quella diventata poi una reliquia da venerare – quel 12 aprile 1927 quando un infarto lo stronca all’età di 47 anni. Sarà canonizzato da Giovanni Paolo II nel 1987 al termine del sinodo dei vescovi sulla vocazione e la missione dei laici all’interno della Chiesa.

Przeczytaj także historię św. Józefa Moscatiego ze strony internetowej Watykanu: Kliknij tutaj

źródło © Wiadomości z Watykanu – Dicasterium pro Communicatione


Pomóż nam pomagać!

San Giuseppe Moscati 2
Dzięki Twojej małej darowiznie możemy wywołać uśmiech na twarzach młodych pacjentów chorych na raka

Ostatnie artykuły

bimbo arrabbiato
15 Aprile 2024
Diventare pronto e lento
Gesù sul mare di Tiberiade
15 Aprile 2024
La Parola del 15 aprile 2024
credere in Dio
14 kwietnia 2024 r
Modlitwa z 14 kwietnia 2024 r
Dante and Beatrice Henry Holiday
14 kwietnia 2024 r
Wydaje się, że jest taki miły i szczery
Gesù e discepoli
14 kwietnia 2024 r
Słowo z 14 kwietnia 2024 r

Nadchodzące wydarzenia

×