Tempo di lettura: 10 minuti

Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny: historia

Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny è fissata il 15 agosto già nel V secolo, con il senso di “Nascita al cielo” o, nella tradizione bizantina, “Dormizione”. A Roma la festa viene celebrata dalla metà del VII secolo, ma si dovrà aspettare il 1° novembre 1950, con Pio XII, per la proclamazione del dogma dedicato a Maria assunta in cielo in corpo e anima. Nel Credo apostolico, professiamo la nostra fede nella “Risurrezione della carne” e nella “vita eterna”, fine e senso ultimo del cammino della vita.

Questa promessa di fede, è già compiuta in Maria, quale “segno di consolazione e di sicura speranza” (Prefazio). Un privilegio, quello di Maria, strettamente legato al fatto di essere Madre di Gesù: dato che la morte e la corruzione del corpo umano sono conseguenza del peccato, non era opportuno che la Vergine Maria – esente dal peccato – fosse intaccata a questa legge umana. Da qui, il mistero della “Dormizione” o “Assunzione in cielo”. Il fatto che Maria sia già assunta in cielo, è per noi motivo di letizia, di gioia, di speranza: “Già e non ancora”. Una creatura di Dio – Maria – è già in cielo: con e come lei, anche noi, creature di Dio, un giorno lo saremo.

Il destino di Maria, unita al corpo trasfigurato e glorioso di Gesù, sarà dunque il destino di tutti coloro che sono uniti al Signore Gesù nella fede e nell’amore. Interessante notare che la liturgia – attraverso i testi biblici tratti dal libro dell’Apocalisse e di Luca, con il canto del Magnificat – miri a farci non tanto riflettere quanto pregare: il vangelo infatti suggerisce di leggere il mistero di Maria alla luce della sua preghiera, il Magnificat: l’amore gratuito che si estende di generazione in generazione, e la predilezione per gli ultimi e i poveri trova in Maria il frutto migliore, si potrebbe dire il suo capolavoro, specchio nel quale l’intero popolo di Dio può riflettere i propri lineamenti.

Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny z ciałem i duszą jest wymownym znakiem, jak nie tylko „dusza”, ale także „cielesność” potwierdza się jako „rzecz bardzo piękna” (Rdz 1,31), tak że tak jak w Dziewicy Maryi „nasze ciało” zostanie wzięte do nieba. Nie zwalnia nas to od zaangażowania się w historię, wręcz przeciwnie: właśnie spojrzenie zwrócone na Cel, na Niebo, naszą Ojczyznę, popycha nas do zaangażowania się w uobecnianie życia na drodze Magnificat: szczęśliwego z miłosierdzia Bożego , uważny na wszystkich naszych braci i siostry, których spotykamy na swojej drodze, począwszy od najsłabszych i najbardziej kruchych.

Assunzione della Beata Vergine Maria
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny

Ogłoszenie dogmatu

„Dlatego po ponownym zaniesieniu błagań do Boga i przywołaniu światła Ducha Prawdy na chwałę Boga wszechmogącego, który wlał swą szczególną życzliwość w Dziewicę Maryję na cześć Jej Syna, nieśmiertelnego Króla wieków i zwycięzca grzechu i śmierci, ku większej chwale swojej dostojnej Matki oraz ku radości i uniesieniu całego Kościoła, mocą Pana naszego Jezusa Chrystusa, świętych apostołów Piotra i Pawła oraz naszego, ogłaszamy, ogłaszamy i określić jako dogmat Boga objawionego, że: Niepokalana Matka Boga, zawsze Dziewica Maryja, po ukończeniu biegu swego ziemskiego życia została wzięta do chwały niebieskiej na ciele i duszy” (Pius XII; Munificentissimus Deus, 1 listopada 1950).

Dać pochwałę

Oggi la Vergine Maria, col suo Magnificat, c’insegna a rendere lode e gloria a Dio. Un invito attraverso il quale la Vergine Maria, oggi contemplata nella gloria, c’invita a fare uscendo fuori dal nostro solito ingigantire i problemi e le difficoltà. Maria è capace, e oggi lo insegna anche a noi, a guardare alla vita da un’altra angolatura: il nostro cuore è più grande dei nostri peccati, e anche se il nostro cuore ci condanna, Dio è più grande del nostro cuore! (cfr 1Gv 3,20).

Nie jest to zatem kwestia iluzji, jak gdyby w życiu nie było żadnych problemów, ale kwestia docenienia piękna i dobra, które jest w życiu i umiejętności dziękowania za to Bogu! W ten sposób nawet problemy ulegają relatywizacji.

Bóg zaskakuje

Drugim aspektem, który zasługuje na podkreślenie w tym dniu, jest fakt, że Maryja była dziewicą, a Elżbieta bezpłodna. Bóg jest Tym, który wychodzi „poza”, który zaskakuje swoim opatrznościowym działaniem zbawienia.

Cel

Maria è ormai nella gloria di Dio, è giunta alla Meta lì dove un giorno tutti ci ritroveremo. Ecco perché Maria è oggi segno di consolazione di speranza, perché se lei, creatura come noi, è giunta, potremmo giungervi anche noi. Teniamo fisso lo sguardo e il cuore a Colei che non ha mai abbandonato il suo Figlio Gesù e con Lui oggi gode la gioia e la gloria del Cielo.

I zawierzmy się Jej, aby pomogła nam kroczyć drogami życia, wiedząc, jak rozpoznać wielkie rzeczy, które Bóg czyni w nas i wokół nas, aby wiedzieć, jak uświetniać nasze istnienie pieśnią.

Modlitwa do Marii Assunty

O Maryjo Niepokalane Wniebowzięcie do nieba,
wy, którzy żyjecie najszczęśliwiej w widzeniu Boga:
Boga Ojca, który uczynił Cię wysokim stworzeniem, Boga Syna, który Cię chciał
narodzić się jako człowiek i mieć Ciebie za Matkę z Boga Ducha Świętego, który jest w Tobie
dopełniło ludzkie poczęcie Zbawiciela.

O najczystsza Maryjo
O bardzo słodka i piękna Maryjo
o Maryjo, kobieta silna i myśląca
O biedna i bolesna Maryjo
lub Maryja Dziewica i Matka
bardzo ludzka kobieta, bardziej podobna do Ewy niż Ewa.
Blisko Boga w Twojej łasce i Twoich przywilejach
w Twoich tajemnicach
w Twojej misji, w Twojej chwale.

O Maryjo, wzięta do chwały Chrystusa
w całkowitej i przemienionej doskonałości naszej ludzkiej natury.
O Maryjo, bramo nieba
lustro boskiego światła
sanktuarium Przymierza między Bogiem a ludźmi,
niech nasze dusze latają za Tobą
pozwól im wznieść się za Twoją promienną ścieżką
niesieni nadzieją, której świat nie ma, nadzieją wiecznej szczęśliwości.
Pociesz nas z nieba lub z miłosiernej Matki i na Twoich drogach
czystości i nadziei, poprowadź nas pewnego dnia do błogosławionego spotkania z Tobą
i z Twoim Boskim Synem
nasz Zbawiciel Jezus.Amen!
(Święty Paweł VI)

źródło © Wiadomości z Watykanu – Dykasteria ds. Komunikacji

Wniebowzięcie Maryi do nieba jest dogmatem katolickim, który stwierdza, że ​​Maryja, matka Jezusa, w chwili Jego śmierci („Zaśnięcie Maryi”) natychmiast przeniósł się duszą i ciałem do Raju, gdzie był „zatrudniony”, czyli otrzymane, zaakceptowane.

"To było wygodne– pisze św. Jan Damasceński –aby ta, która zachowała nienaruszone dziewictwo podczas porodu, zachowała swoje ciało w nienaruszonym stanie od zepsucia po śmierci. Wypadało, aby Ta, która nosiła w swoim łonie dziecko Stwórcy, zamieszkała w boskiej siedzibie. Wypadało, aby Oblubienica Boża weszła do domu niebieskiego. Wypadało, aby Ta, która widziała swego syna na krzyżu, przyjmując na swoje ciało ból oszczędzony jej przy porodzie, kontemplowała go siedzącego po prawicy Ojca. Wypadało, aby Matka Boża posiadała to, co jej się należy z powodu Syna i aby była czczona przez wszystkie stworzenia jako Matka i Niewolnica Boga».

Maryja pojawia się po raz ostatni w pismach Nowego Testamentu w pierwszym rozdziale wersetu Dziejów Apostolskich. 14"Wszyscy oni byli wytrwali i zjednoczeni w modlitwie, razem z kilkoma kobietami i z Marią, matką Jezusa, i z jego braćmi.” Jest wśród apostołów, modli się w Wieczerniku i czeka na zstąpienie Ducha Świętego.

Zwięzłości tekstów natchnionych odpowiada bogactwo informacji o Madonnie w pismach apokryficznych, zwłaszcza w Protoewangelii Jakuba i Opowiadaniu św. Jana Teologa o Zaśnięciu Najświętszej Bożej Rodzicielki. jest najstarszym i odnosi się do zakończenia ziemskiego życia Maryi.

Na Wschodzie około V wieku wśród chrześcijan i wschodnich kościołów monofizyckich (ludu ormiańskiego i koptyjskiego) rozpoczął się kult maryjny pod nazwą „Dormitio dziewicze”, wzmocniony w jego propagowaniu przez cesarza Maurycego (582-602), który nakazał jego obchody w całym Cesarstwie; na Zachodzie dotarło do Hiszpanii i Galii w VI wieku, a w Rzymie w roku 650 obchodzono je 15 sierpnia pod nazwą Dormitio, czyli Wniebowzięcie.

A "konstytucja” św. Sergiusza I (687-701) mówi o święcie dormitio, z okazji którego odbywała się uroczysta procesja.

Zwyczaj ten rozpowszechnił się za sprawą św. Leona IV (847-855), który kazał go obchodzić w wigilię i oktawę.

Dogmatyczna definicja, ogłoszona przez Czcigodnego Piusa XII (Eugenio Pacelli, 1939-1958) 1 listopada 1950 r., stwierdzająca, że ​​Maryja nie musi czekać, jak inne stworzenia, na koniec czasów, aby również skorzystać z cielesnego odkupienia, zwróciła uwagę na wyjątkowy charakter Jego osobistego uświęcenia, gdyż grzech nigdy, nawet na jedną chwilę, nie przyćmił jasności jego duszy. Ostateczne duchowe i cielesne zjednoczenie człowieka z chwalebnym Chrystusem jest ostateczną i wieczną fazą odkupienia. Błogosławieni, którzy już cieszą się wizją uszczęśliwiającą, w pewnym sensie oczekują więc dopełnienia odkupienia, które dokonało się już w Maryi dzięki szczególnej łasce zachowania od grzechu.

W świetle tej doktryny, mającej swe podstawy w Piśmie Świętym, w tzw.Protoewangelia”, zawierający pierwszą zapowiedź mesjańskiego zbawienia, daną przez Boga naszym przodkom po popełnieniu winy, Maryja ukazana jest jako nowa Ewa, ściśle zjednoczona z nowym Adamem, Jezusem.

Jezus i Maryja rzeczywiście łączą się w bólu i miłości, aby naprawić winę naszych przodków. Maryja jest zatem nie tylko Matką Odkupiciela, ale także Jego współpracowniczką, ściśle z Nim zjednoczoną w walce i decydującym zwycięstwie. To wewnętrzne zjednoczenie wymaga, aby Maryja także zatriumfowała, jak Jezus, nie tylko nad grzechem, ale także nad śmiercią, dwoma wrogami rodzaju ludzkiego. I tak jak odkupienie Chrystusa dopełniło się w zmartwychwstaniu ciała, tak i zwycięstwo Maryi nad grzechem poprzez Niepokalane Poczęcie musiało się dopełnić zwycięstwem nad śmiercią przez uwielbienie Ciała, przez wniebowzięcie, gdyż Pełnia zbawienia chrześcijańskiego jest udział ciała w chwale celestialnej.

Z homilii Papieża Benedykta XVI (Castel Gandolfo, 15 sierpnia 2008)

Drodzy bracia i siostry,

torna ogni anno, nel cuore dell’estate, la Solennità dell’Assunzione della Beata Vergine Maria, la più antica festa mariana. […]

Prośmy Maryję, aby dała nam dzisiaj dar swojej wiary, tej wiary, która sprawia, że ​​żyjemy już w tym wymiarze pomiędzy skończonym a nieskończonym, tej wiary, która przemienia także poczucie czasu i przemijania naszego istnienia, tej wiary, w którą głęboko odczuwamy, że nasze życie nie jest wciągane w przeszłość, ale przyciągane ku przyszłości, ku Bogu, gdzie Chrystus nas poprzedził, a za Nim – Maryja.

Patrząc na Wniebowzięcie w niebie, lepiej rozumiemy, że nasza codzienność, choć naznaczona próbami i trudnościami, płynie jak rzeka w stronę boskiego oceanu, w stronę pełni radości i pokoju. Rozumiemy, że nasze umieranie nie jest końcem, ale wejściem do życia, które nie zna śmierci. Nasze położenie na horyzoncie tego świata jest wschodem o świcie nowego świata, dnia wiecznego.

Maryjo, towarzysząc nam w trudach codziennego życia i umierania, spraw, abyśmy byli stale zorientowani na prawdziwą ojczyznę błogości. Pomóż nam zrobić tak jak Ty”.

Drodzy bracia i siostry, drodzy przyjaciele, którzy dziś rano uczestniczycie w tej uroczystości, wspólnie zanieście tę modlitwę do Maryi. W obliczu smutnego spektaklu fałszywej radości i jednocześnie tak wielkiego udręczonego bólu, który szerzeje się po całym świecie, musimy uczyć się od Niej, jak stać się znakami nadziei i pocieszenia, musimy swoim życiem głosić zmartwychwstanie Chrystusa.

Pomóż nam, Matko, jaśniejąca Bramo niebieska, Matko Miłosierdzia, źródło, przez które płynęło nasze życie i radość, Jezus Chrystus. Amen”.

źródło © ewangelia dnia.org


Przekaż swoje 5x1000 na rzecz naszego stowarzyszenia
Ciebie to nic nie kosztuje, dla nas to wiele warte!
Pomóż nam pomóc małym chorym na raka
ty piszesz:93118920615

Ostatnie artykuły

action, adult, athlete, disabili che giocano
17 kwietnia 2024 r
Disabilità: via libera ultimo decreto attuativo
la misericordia di Dio
17 kwietnia 2024 r
Ecco com’è davvero la misericordia…
Udienza Generale del 17 aprile 2024
17 kwietnia 2024 r
Audiencja Ogólna 17 kwietnia 2024 r
Eucaristia
17 kwietnia 2024 r
Słowo z 17 kwietnia 2024 r
croce su vetro appannato
16 kwietnia 2024 r
Modlitwa z 16 kwietnia 2024 r

Nadchodzące wydarzenia

×