Koha e leximit: 3 minuta

Lexo dhe dëgjo poezi Mbaje atë vend për mua, Zoti im.

Miqtë më të dashur atje poezi sonte, shumë e ëmbël, flet për një marrëdhënie konfidenciale me Zoti në të cilën autori i kërkon t'i japë një vend në përjetësi.

Edhe sikur të ishte vendi i fundit, por të jesh atje në përjetësi, jo për meritë, por për dashurinë që dha dhe për mëshirën e pamasë të Zotit.

Lexojeni me mua

Mbaje atë vend për mua Zoti im - Eric Pearlman*

Më ruaj vendin e fundit, Zot.

Ajo që nuk tërheq shumë vëmendje,
në fund të tabelës,
më afër kamarierëve se sa të famshëmve.

Sepse nuk di si të jem me njerëz të rëndësishëm.
Nuk di si të fitoj.
Unë nuk jam në gjendje të bëj festë si të tjerët.

Më ruaj vendin e fundit, Zot.
Ajo që askush nuk pyet.

Poshtë në pjesën e pasme të autobusit të rrënuar
bartja e udhëtarëve të mëshirës
çdo ditë nga mëkati në falje.

Më ruaj vendin e fundit, Zot.
Ai në fund të linjës.

Unë do të pres radhën time
dhe unë nuk do të protestoj nëse disa ngacmojnë
do të më kalojë.

Më ruaj vendin e fundit, Zot.
Për mua do të jetë perfekte
sepse ju do ta zgjidhni atë.

do të jem rehat
dhe nuk do të më duhet të turpërohem për të gjitha gabimet e mia.
Do të jetë vendi im.

Do të jetë vendi për njerëz si unë.
Nga ata që mbërrijnë të fundit,
dhe pothuajse gjithmonë vonë,
por ata vijnë,
bota ra.
Mbaje atë vend për mua, Zoti im.


Çfarë mendoni ju? Me pelqeu shume; në këto fjalë gjeta atë që i kërkoj Zotit çdo mbrëmje para se të fle, të më japë, me mëshirën e Tij, një vend të vogël në Përjetësi, që të mund të shijoj praninë e engjëllit tim të mrekullueshëm.

Naten e mire

Le të dëgjojmë së bashku

mamma legge la fiaba
Histori para gjumit
Mbaje atë vend për mua, Zoti im
Loading
/

*Eric Pearlman nasce a Budapest il 22 aprile 1955 da padre tedesco e madre italiana.

Për shkak të represionit sovjetik të vitit 1955, familja Pearlman u largua me një grup refugjatësh fillimisht në Vjenë, më pas në Venecia dhe në fund në Torino.

Në kryeqytetin e Piemontezëve, Perlmanët gjejnë njëfarë stabiliteti. Eriku e fillon trajnimin e tij kulturor në një moshë shumë të re, por nuk do të regjistrohet kurrë në shkolla publike ose private.

Është vetë nëna ajo që kujdeset për edukimin e tij duke e shoqëruar djalin e saj në bibliotekë, në teatër dhe në kinema. Në moshën 16-vjeçare Eric u transferua në Monako për të jetuar me gjyshërit e tij nga babai. Ai ndjek leksionet në universitet, por nuk regjistrohet kurrë. Në Monako ai kaloi vite plot stimuj kulturorë.

Në vitin 1975 ai përjetoi një krizë të thellë ekzistenciale. Ai kthehet te prindërit e tij në Torino dhe më pas bashkohet me një grup romësh.

Ka pak lajme për vitet "cigane" dhe vetë Pearlman nuk ka dashur të flasë kurrë për këtë. Në vitin 1980 u kthye në Monako dhe mblodhi në një antologji disa poezi që nuk gjetën rrugën e botimit.


Dhuroni shoqatën tonë 5x1000
Nuk ju kushton asgjë, na vlen shumë!
Na ndihmoni të ndihmojmë pacientët e vegjël me kancer
ju shkruani:93118920615

Artikujt e fundit

rana, animale, frog
19 prill 2024
La rana dalla bocca larga
gioia nel cuore
19 prill 2024
Scegliere la gioia
Remigio e Giuseppina mano nella mano
19 prill 2024
Unë mbetem!
miracolo eucaristico, eucaristia
19 prill 2024
Fjala e 19 Prillit 2024
Eucaristia
18 prill 2024
Lutja e 18 Prillit 2024

Ngjarje të ardhshme

×