Uroczystość Trójcy Przenajświętszej

Dzisiejszy dzień można określić jako uroczystość miłości, bo Bóg, który według dogmatu trynitarnego jest jeden i trójjedyny, jest miłością. Benedykt XVI, w'Anioł Pański z okazji święta Św. Trinita z 2009 r., kontynuuje, przypominając, że „wszystko pochodzi z miłości, zmierza do miłości i porusza się z miłości, oczywiście z różnymi stopniami świadomości i wolności”. I właśnie ta miłość, na obraz i podobieństwo, na którą została stworzona ludzkość, stanowi odległy ślad Trójcy Świętej w człowieku.

Uroczystość Trójcy Przenajświętszej
Święta Trójca

Jeden Bóg tylko w Trzech równych i różnych Osobach

Il mistero della SS. Trinità è, come dice la parola stessa, un mistero. Come tale non può essere spiegato dalla ragione, ma questo non significa che sia irrazionale, cioè in contrasto con la ragione stessa.

Tale mistero non afferma l’esistenza di tre dei, ma di un Dio solo che però è tre persone uguali e distinte: tale, increato e onnipotente è il Padre; tale, increato e onnipotente è il Figlio; tale, increato e onnipotente lo Spirito Santo.

L’amore di Dio Trinità, dunque, è del Padre, del Figlio e dello Spirito Santo: ciò significa che senza il Figlio non ci sarebbe lo Spirito Santo e senza il Padre non ci sarebbe il Figlio, il tutto in una successione non cronologica, bensì logica.

Pod względem dydaktycznym zatem stworzenie przypisuje się Ojcu, odkupienie Synowi, a uświęcenie Duchowi Świętemu, ale wszyscy trzej uczestniczą we wszystkich trzech działaniach. Tajemnica trynitarna jest wspominana w każdej liturgii i we wszystkich sakramentach.

Geneza i historia partii

La solennità dedicata alla SS. Trinità è una festa del Signore, tanto che la Messa relativa inizia con l’esaltazione di Dio Trinità “perché grande è il suo amore per noi”. Eppure questa venne inserita tardi nell’Anno liturgico, solo a partire dal 1334 per volere di Jan XXII.

In precedenza, sebbene il dogma trinitario fosse codificato nella Chiesa sin dai primi secoli, fino all’VIII non viene quasi menzionato. La prima testimonianza che abbiamo è quella del monaco Alcuino di York che celebrava messe votive ma erano per così dire fatti privati, devozioni personali, almeno fino al riconoscimento ufficiale del 1022 nel Concilio di Selingestadt.

Tymczasem biskup Liège Stefano już w 920 r. ustanowił w swojej diecezji święto poświęcone SS. Trójcy i dokument zOpactwo Cluny datowana na 1090 rok podaje, że uroczystość ta była już dobrze ugruntowana. Jednakże Papież Aleksander I, a metà del secolo XI, non ritenne necessario introdurre una celebrazione specifica della SS. Trinità per la Chiesa universale, in quanto questo mistero era già venerato e ricordato ogni giorno nella liturgia e nella preghiera, anche solo con il segno della croce.

Nonostante questa decisione, la diffusione della festa proseguì a partire dall’Inghilterra per opera di San Tommaso di Canterbury e dalla Francia grazie all’ordine cistercense.

Od papieża Benedykta XVI

(Anioł Pański z dnia 7 czerwca 2009 r. na uroczystość Trójcy Przenajświętszej)

„Dzisiaj kontemplujemy tzw Święta Trójca così come ce l’ha fatta conoscere Gesù. Egli ci ha rivelato che Dio è amore “non nell’unità di una sola persona, ma nella Trinità di una sola sostanza” (Prefazio): è Creatore e Padre misericordioso; è Figlio Unigenito, eterna Sapienza incarnata, morto e risorto per noi; è finalmente Spirito Santo che tutto muove, cosmo e storia, verso la piena ricapitolazione finale.

Tre Persone che sono un solo Dio perché il Padre è amore, il Figlio è amore, lo Spirito è amore. Dio è tutto e solo amore, amore purissimo, infinito ed eterno. Non vive in una splendida solitudine, ma è piuttosto fonte inesauribile di vita che incessantemente si dona e si comunica.

Lo possiamo in qualche misura intuire osservando sia il macro-universo: la nostra terra, i pianeti, le stelle, le galassie; sia il micro-universo: le cellule, gli atomi, le particelle elementari. In tutto ciò che esiste è in un certo senso impresso il “nome” della Santissima Trinità, perché tutto l’essere, fino alle ultime particelle, è essere in relazione, e così traspare il Dio-relazione, traspare ultimamente l’Amore creatore.

Tutto proviene dall’amore, tende all’amore, e si muove spinto dall’amore, naturalmente con gradi diversi di consapevolezza e di libertà. “O Signore, Signore nostro, / quanto è mirabile il tuo nome su tutta la terra!” (Sal 8,2) – esclama il salmista.

Parlando del “nome” la Bibbia indica Dio stesso, la sua identità più vera; identità che risplende su tutto il creato, dove ogni essere, per il fatto stesso di esserci e per il “tessuto” di cui è fatto, fa riferimento ad un Principio trascendente, alla Vita eterna ed infinita che si dona, in una parola: all’Amore.

„W Nim – powiedział św. Paweł na ateńskim Areopagu – żyjemy, poruszamy się i jesteśmy” (Dz 17,28). Najmocniejszym dowodem na to, że zostaliśmy stworzeni na obraz Trójcy Świętej, jest to, że tylko miłość nas uszczęśliwia, ponieważ żyjemy w relacji do miłości i żyjemy, aby być kochanymi. Posługując się analogią zasugerowaną przez biologię, powiedzielibyśmy, że istoty ludzkie noszą w swoim „genomie” głęboki ślad Trójcy Świętej, Boga-Miłości.

Dziewica Maryja w swojej uległej pokorze stała się służebnicą miłości Bożej: przyjęła wolę Ojca i poczęła Syna za sprawą Ducha Świętego. W Niej Wszechmocny zbudował godną siebie świątynię i uczynił ją wzorem i obrazem Kościoła, tajemnicą i domem komunii dla wszystkich ludzi. Niech Maryja, zwierciadło Trójcy Przenajświętszej, pomoże nam wzrastać w wierze w tajemnicę trynitarną.

Źródło ewangelia dnia.org

Ultimo aggiornamento: 18 Dicembre 2022 15:04 by Remigiusza Roberta

Awatar Remigio Ruberto

Cześć, jestem Remigio Ruberto, ojciec Eugenio. Miłość, która łączy mnie z Eugenio, jest ponadczasowa i bezprzestrzenna.

zostaw komentarz