Podróż, ostatnia

Jeszcze przez chwilę trzymaliśmy go blisko naszych serc.

Nasze serca przemówiły, nasze zmysły złączyły się na wieczność, wdychałem jego zapach, aby zatrzymać go w najintymniejszym zakątku mojego serca, podziwiałem go tak, że jego obraz pozostaje odciśnięty w najbardziej aktywnej części mojego mózgu, teraz przyćmionej przez ból i cierpienie. Nawet jeśli tracę rozum, zawsze chcę go nosić w sercu i we wspomnieniach.

Eugeniusz w swojej białej trumnie: podróż
Eugenio nella sua bara bianca

Tutto era uno sfoggio di colore: dai fiori arrivati da Roma, dalle megliette, dai peluches.

Ubraliśmy cię tak, jak lubisz: białą koszulę, tę ładną, którą tak lubiłeś; dżinsowy kombinezon, który przeszukaliśmy wszerz i wzdłuż w Internecie, aby go znaleźć; Twój biały Nike Air1 z niestandardowymi sznurowadłami w kolorze fluorescencyjnym; niebieskie skarpetki NBA; Bokserki Calvina Kleina.

Byliście wystrojeni, tak jak lubiliście: elegancko, nie markowo, ale elegancko, praktycznie, wygodnie. O tak, musisz czuć się komfortowo, ponieważ w Paradise dużo gramy i dobrze się bawimy!

Eugeniusza w trumnie i San Pio
Eugeniusza w trumnie i San Pio

Rozpieszczony przez twoje pluszaki, z oficjalnego stroju, z którego zawsze korzystałeś CSI Caiazzo, z oficjalnych koszulek Koszykówka Virtus Rome, koszulka z numerem 30 Stephen Curry z żołnierze złotego Stanu, oficjalna koszulka Juventusu, podkoszulek z numerem 23 James Lebron z Los Angeles Lakers, podkoszulek z numerem 34 firmy Giannis Antetokounmpo z dolarów Milwaukee. Wszystko z tobą.

Eugeniusz w trumnie
Eugeniusz w trumnie

Alle ore 15 di domenica 18 ottobre 2020, Eugenio ha ricevuto l’ultimo saluto dei suoi familiari, dei suoi amici e amiche di scuola, dei suoi più fedeli amici ed amiche di mille avventure, di tutto il paese di Dragoni (CE) e di tutto il mondo che ha imparato ad amarlo via web, ed ha ricevuto la benedizione dal parroco don Dahuid Ortega per iniziare il suo viaggio verso il Paradiso.


Z homilii z 18.10.2020 ks Dahuid Ortega

Oggi, condividiamo la nostra tristezza, il nostro sentimento di perdita. È il momento di poche parole,  di silenzio, e di un qualcosa che appartiene a noi cristiani, la preghiera, che Eugenio ha fatto sempre nella sua vita, ne sono testimone perché l’ho visto nascere e crescere in mezzo a noi, ha imparato a pregare e ha continuato a farlo fino all’ultimo momento in cui era consapevole.
Questa è una delle grandi eredità che ci lascia.

Kiedy go odwiedzałem, zawsze mu mówiłem: „Dużo nas uczysz, zanim byłem twoim wychowawcą w parafii, ale teraz mnie wychowujesz, bo odważnie stawiasz czoła swojej chorobie. Często ci mówiłem, że jesteś wojownikiem, bo chociaż jesteś chłopcem, nie tylko ugiąłeś się przed bólem”.

Musimy to nosić w sobie, musimy to zachować, jego walkę o życie, o dalsze życie, pomimo wzlotów i upadków choroby.

Eugenio ha vissuto con noi in parrocchia, ed è stato un “grande” soprattutto nel percorso del  laboratorio emotivo. Ci ha dato tanta speranza a me personalmente, come a tutti i ragazzi. Ha cominciato a fare teatro con noi ed eravamo contenti, tra noi animatori e catechisti abbiamo detto adesso abbiamo un “leader”, un esempio che coinvolge i suoi amici e vive la sua fede.

Dzielę się z Wami słowami, które wypowiedział do mnie ostatnim razem, gdy usłyszałem jego głos po moim pytaniu: jak się masz i jak się czujesz? Odpowiedział: „Smutno mi…., bo zdaję sobie sprawę, że z moją chorobą nic nie da się zrobić”. Z pewnością wypiera go świadomość, że pewnego dnia dalsze życie nie będzie już możliwe.

Dzielę się tym tylko dlatego, że to nie czas na tyle rozmów, ale chwila refleksji osobistej, rodzinnej i wspólnotowej.

Dziś musieliśmy przeżyć dwie mocne chwile, płaczemy z radości i płaczemy ze smutku i bólu, a teraz czeka nas podróż, mamy świadomość, że to też jest częścią życia.

Vi ho raccontato queste parole di Eugenio perché me le ha dette con serenità e non con disperazione.

Diciamo grazie ad Eugenio, e da oggi in poi ci metteremo a lavorare su tutta questa esperienza che ci lascia, ci metteremo a condividere per poter crescere sempre in umanità e nella fede cristiana. Eugenio ci è mancato tanto quest’anno specialmente nel Laboratorio Colorando Emozioni dove si educa alle emozioni e ai sentimenti. Abbiamo condiviso tanto, lui con noi e noi con lui.

My, chrześcijanie, musimy zadbać o to, aby wszyscy ludzie, którzy nas opuszczają, nigdy nie zniknęli z naszego życia i ze wspólnoty, a możemy to zrobić, jeśli nadal będziemy dzielić się tym, czym oni się z nami podzielili, to jest nasza siła.

Tutti i nostri sentimenti di quest’anno, di questi giorni, mettiamoli qua sull’altare che è la Mensa del Signore. Il Pane che condividiamo è pane di vita eterna per noi qui e per coloro che ci hanno lasciato, questa è la bellezza della fede cristiana.

Per noi Eugenio continuerà a vivere in mezzo a noi, alla sua famiglia e alla sua comunità.

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus.


Wszyscy robili zdjęcia i nagrywali filmy, aby był to wzruszający moment, w którym wszyscy byliśmy zjednoczeni w Twoim imieniu iw jednym celu: kochać i szerzyć miłość.

flaga CSI otacza trumnę Eugenio
flaga CSI otacza trumnę Eugenio
Filmy na youtube
Filmy na youtube
Filmy na youtube

Kiedy wychodziłeś z kościoła, wielu zobaczyło fantastyczną tęczę w pobliżu cmentarza i samego kościoła.

podróżny
arcobaleno al funerale di Eugenio
Podróż 6
Podróż 10

Wszyscy razem dotarliśmy na cmentarz, gdzie umieściliśmy Cię w Twoim nowym domu.

mój bratanek Alessandro przytula mnie czule

Zostaliśmy razem, trochę dłużej.

Potem musieliśmy się pożegnać, z żalem, z bólem.

Ale wyszliśmy z radością w naszych sercach, taką samą radością w waszych sercach.

Znajomość Ciebie radosnej, szczęśliwej, błogosławionej wśród twoich anielskich przyjaciół dała nam satysfakcję, dała nam pełnię, dała nam radość, że potem jest lepsze niż przed.

Nasza radość jest Zmartwychwstały Chrystusi oddajemy chwałę Ojcu przez Syna i jego aniołów, w tym Ciebie.

Mój anioł, nasz anioł.

Ultimo aggiornamento: 21 Ottobre 2022 16:42 by Remigiusza Roberta

Eugeniusz Robert
Eugeniusz Robert
Podróż
Podróż 8
/
Awatar Remigio Ruberto

Cześć, jestem Remigio Ruberto, ojciec Eugenio. Miłość, która łączy mnie z Eugenio, jest ponadczasowa i bezprzestrzenna.

zostaw komentarz