Czas czytania: 6 minut

Najświętsza Maryja Panna Bolesna (pamiętnik)

La devozione alla Mater Dolorosa, molto diffusa soprattutto nei Paesi del Mediterraneo, si sviluppa a partire dalla fine dell’XI secolo. Solo Papa Pio VII nel 1814 la introdusse nel calendario liturgico romano fissandola al 15 settembre, il giorno successivo alla festa dell’Esaltazione della santa Croce.

Testimonianza di questa devozione è lo Stabat Mater, attribuito a Jacopone da Todi (1230-1306), in quale compose le “Pochwała".Nel XV secolo troviamo le prime celebrazioni liturgiche su Maria addolorata “ritta” ai piedi della Croce.

Da non dimenticare che nel 1233 sorse l’Ordine dei frati “Servi di Maria” che molto contribuì nella diffusione del culto dell’Addolorata, tanto che nel 1668 fu loro permesso di celebrare la Messa votiva dei sette Dolori di Maria.

Nel 1692, papa Innocenzo XII autorizzò la celebrazione la terza domenica di settembre, ma fu solo una tappa poiché il 18 agosto 1714, la celebrazione venne trasferita il venerdì precedente la domenica delle Palme. Il 18 settembre 1814, Pio VII estese la festa liturgica a tutta la Chiesa, riportandola alla III domenica di settembre. Pio X (+1914) la fissò al 15 di settembre, il giorno dopo della festa dell’Esaltazione della santa Croce, non più con il titolo di “Sette dolori” ma “Beata Vergine Maria addolorata”.

In quel tempo, stavano presso la Croce di Gesù sua madre, la sorella di sua madre, Maria madre di Cleopa e Maria di Magdala. Gesù allora, vedendo la madre e accanto a lei il discepolo che egli amava, disse alla madre: “Donna, ecco tuo figlio!”. Poi disse al discepolo: “Ecco tua madre!”. E da quell’ora il discepolo l’accolse con sé(J 19,25-27).

Poleganie

Jezus, widząc swoją Matkę, zawierza ją umiłowanemu uczniowi. Niemal ostateczne usposobienie Jezusa, który czyni Maryję Matką ucznia, a ucznia synem Matki: „Przyjął Ją wśród swoich rzeczy”, to znaczy w swojej intymności, w tym, co mu najdroższe. Jezus nie pozostawia Matki samej, powierza ją opiece umiłowanego ucznia. Tych, którzy poszli za nim do końca.

Kobieta

Jest to to samo imię, którego używa się w Kanie, jakby łącząc te dwie sceny: w Kanie Jego Godzina jeszcze nie nadeszła. Na krzyżu tak. Krzyż staje się rzeczywistością tego, co zostało objawione w Kanie. Jednak w tytule „Niewiasta” Jezus odnosi się do Ewy: „Będzie zwana niewiastą” (Rdz 2,23): Maryja, nowa Ewa.

Uczeń

Matka zostaje powierzona uczniowi. Ale tradycja sugeruje nam, że cały Kościół jest w tym uczniu. Maryja zostaje zawierzona Kościołowi, a Kościół zawierzony jest Maryi, Matce Jezusa, pierwszej uczennicy Jej Syna.

Matka i uczennica

Maria è per noi tutti Madre del Figlio Gesù, nostro Signore. Ma altresì è Discepola del Maestro, colei che meglio di tutti può aiutarci a crescere alla Scuola del Figlio. Colei che più di tutti ha saputo restare fedele alla Scuola, “ritta” fino sotto la Croce. Una fedeltà che si è fatta martirio interiore: “Anche a te una spada trafiggerà l’anima”, le preannunziò Simeone.

źródło © Wiadomości z Watykanu – Dykasteria ds. Komunikacji

Nabożeństwo do Dziewicy Maryi Bolesnej, które wywodzi się ze schodów Ewangelia, mówiący o obecności Maryi Panny na Kalwarii, nabierał szczególnej konsekwencji począwszy od końca XI w. i był prekursorem ustanowionej później celebracji liturgicznej.

Liber de passione Christi et dolore et planctu Matris eius”nieznanej osoby (błędnie przypisywanej S. Bernardo), stanowi początek literatury, która prowadzi do powstania w różnych językach „Pianto della Vergine”.

Dowodem tego nabożeństwa jest bardzo popularne „Stabat mater” po łacinie, przypisywane Jacopone da Todi, który także skomponował słynne „Laudi” w języku narodowym; z tego nabożeństwa wywodzi się święto „Siedem Boleści Marii SS.W XV wieku pierwsze celebracje liturgiczne odbywały się w dniu „współczucie Maryi” u stóp Krzyża, umieszczonego w czasie Męki.

W połowie XIII wieku, w roku 1233, we Florencji powstał Zakon BraciSłudzy Maryi”, fondato dai SS. Sette Fondatori e ispirato dalla Vergine. L’Ordine, che già nel nome si qualificava per la devozione alla Madre di Dio, si distinse nei secoli per l’intensa venerazione e la diffusione del culto dell’Addolorata; il 9 giugno del 1668, la S. Congregazione dei Riti permetteva all’Ordine di celebrare la Messa votiva dei sette Dolori della Beata Vergine, facendo menzione, nel decreto, che i Frati dei Servi portavano l’abito nero in memoria della vedovanza di Maria e dei dolori che essa sostenne nella passione del Figlio.

Następnie pp. Innocenty XII 9 sierpnia 1692 r. zezwolił na świętowanie Siedmiu Boleści Najświętszej Maryi Panny w trzecią niedzielę września.

Ale świętowanie nadal miało etapy w miarę rozprzestrzeniania się kultu; 18 sierpnia 1714 r. Święta Kongregacja zatwierdziła świętowanie Siedmiu Boleści Maryi w piątek przed Niedzielą Palmową, a papież Pius VII 18 września 1814 r. rozszerzył święto liturgiczne trzeciej niedzieli września na cały Kościół, włączając w to kalendarza rzymskiego.

Wreszcie Św. PiusSiedem Smutków„, ale bardziej trafnie jako „Najświętszej Maryi Panny Bolesnej”.

Wspomnienie Dziewicy Bolesnej (po łacMater Dolorosa) chiama a rivivere il momento decisivo della storia della salvezza e a venerare la Madre associata alla passione del figlio e vicina a lui innalzato sulla croce. La sua maternità assume sul calvario dimensioni universali presentandosi come la nuova Eva, perché, come la disobbedienza della prima donna portò alla morte, così la sua mirabile obbedienza porti alla vita.

I Sette Dolori di Maria, corrispondono ad altrettanti episodi narrati nel Vangelo:

1. Proroctwo starszego Symeona, kiedy Jezus został przyniesiony do świątyni «…I miecz przeniknie także twoją duszę» (Łk 2,35).

2.     La Sacra Famiglia è costretta a fuggire in Egitto « Giuseppe, destatosi, prese con sé il Bambino e sua madre nella notte e fuggì in Egitto» (Mt 2,14).

3. Odkrycie dwunastoletniego Jezusa w świątyni jerozolimskiej «…Ecco, tuo padre e io, angosciati, ti cercavamo» (Łk 2,48).

4. Bolesna Maryja spotyka Jezusa niosącego krzyż na drodze na Kalwarię.

5.     La Madonna ai piedi della Croce in piena adesione alla volontà di Dio, partecipa alle sofferenze del Figlio crocifisso e morente.  

6. Maryja przyjmuje w swoje ramiona zmarłego Syna, zdjętego z krzyża.

7. Maryja składa do grobu ciało Jezusa oczekując na zmartwychwstanie.

Główne źródła: vangelodelgiorno.org, santiebeati.it; wikipedia.org („RIV”).

Beata Vergine Maria Addolorata
Maryi Bolesnej

Przekaż swoje 5x1000 na rzecz naszego stowarzyszenia
Ciebie to nic nie kosztuje, dla nas to wiele warte!
Pomóż nam pomóc małym chorym na raka
ty piszesz:93118920615

Ostatnie artykuły

Dio Padre
23 Aprile 2024
La Parola del 23 aprile 2024
argyle socks, feet, red shoes, scarpette rosse e calzettoni
22 Aprile 2024
Le scarpette rosse
la porta di Dio
22 Aprile 2024
La Parola del 22 aprile 2024
un tranviere, un vigile urbano, un ferroviere, e un fornaio che ridono insieme
21 Aprile 2024
Non per tutti è domenica
pecore e capre
21 Aprile 2024
La Parola del 21 aprile 2024

Nadchodzące wydarzenia

×