Święta Teresa z Kalkuty: Założycielka Zgromadzenia „Misjonarek Miłości”

Teresa z Kalkuty, z domu Agnes Gonxha Bojaxhiu, urodziła się 26 sierpnia 1910 r. w Skopje w zamożnej rodzinie pochodzenia albańskiego, wyznania katolickiego.

W wieku ośmiu lat stracił ojca, a jego rodzina przeżywała poważne trudności finansowe. Od wieku czternaście lat brał udział w grupach charytatywnych organizowanych przez swoją parafię iw 1928 roku, w wieku osiemnastu lat, zdecydował się złożyć śluby wstępując jako aspirant do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia.

Inviata nel 1929 in Irlanda a svolgere la prima parte del suo noviziato, nel 1931, dopo aver preso i voti e assunto il nome di Maria Teresa, ispirandosi a Santa Teresa di Lisieux, partì per l’India per completare i suoi studi. Diventò insegnante presso il collegio cattolico di St. Mary’s High School di Entally, sobborgo di Calcutta, frequentato soprattutto dalle figlie dei coloni inglesi. Negli anni che trascorse alla St. Mary si distinse per le sue innate capacità organizzative, tanto che nel 1944 fu nominata direttrice.

Spotkanie z dramatyczną biedą przedmieść Kalkuty skłania młodą Teresę do głębokiej wewnętrznej refleksji: jak napisała w swoich notatkach, miała„rozmowa w rozmowie”.

Nel 1948 ebbe l’autorizzazione dal Vaticano ad andare a vivere da sola nella periferia della metropoli, a condizione che continuasse la vita religiosa. Nel 1950, fonda la congregazione delle “Działacze na rzecz wolontariatu” (po łacCongregatio Sororum Missionarium Caritatis, po angielskuDziałacze na rzecz wolontariatulub Siostry Matki Teresy), których misją była opieka„biedniejszych od biednych” i „wszystkich tych, którzy czują się niechciani, niekochani, pozbawieni opieki przez społeczeństwo, wszystkich tych, którzy stali się ciężarem dla społeczeństwa i których wszyscy unikali”.

Pierwszymi wyznawcami było dwanaście dziewcząt, w tym niektóre z jej byłych uczennic w St. Mary's. Zdecydował się na zwykłe białe sari w niebieskie paski jako mundur, które, jak się wydaje, wybrała Matka Teresa, ponieważ było najtańsze z tych, które można było kupić w małym sklepie. Wprowadził się do małego budynku, który nazwał„Dom dla umierających Kalighat”, podarowana mu przez Archidiecezję Kalkuty.

Bliskość hinduskiej świątyni wywołuje ostrą reakcję tych ostatnich, którzy oskarżają Matkę Teresę o prozelityzm i próbują ją odesłać masowymi demonstracjami. Wezwana przez misjonarza policja, być może zastraszona gwałtownymi protestami, samowolnie decyduje się na aresztowanie Matki Teresy. Inspektor po wejściu do szpitala, widząc opiekę, jaką z miłością otoczyła okaleczone dziecko, postanowił odpuścić. Z czasem jednak relacje między Matką Teresą a Indianami zacieśniły się i nawet jeśli nieporozumienia pozostały, osiągnięto pokojowe współistnienie.

Wkrótce potem otworzył kolejne hospicjum im„Nirmal Hriday (tj. Czyste Serce)”, potem znowu wezwano dom dla trędowatych«Shanti Nagar (cioè Città della Pace)»wreszcie sierociniec.

Wkrótce Zakon zaczął przyciągać jedno i drugierekruci” i datki na cele charytatywne od obywateli Zachodu, a do lat 60. otworzył hospicja, sierocińce i domy dla trędowatych w całych Indiach.

Międzynarodowa sława Matki Teresy ogromnie wzrosła po udanym raporcie BBC z 1969 r. pt„Coś pięknego dla Boga”i wykonane przez znanego dziennikarza Malcolma Muggeridge'a. Nabożeństwo dokumentowało pracę zakonnic wśród ubogich w Kalkucie, ale podczas kręcenia wDom dla umierających, a causa delle scarse condizioni di luce, si ritenne che la pellicola si potesse essere rovinata; tuttavia lo spezzone, quando fu inserito nel montaggio, apparve ben illuminato. I tecnici sostennero che fu merito del nuovo tipo di pellicola utilizzato, ma Muggeridge si era convinto che fosse un miracolo: pensò che la luce divina di Madre Teresa avesse illuminato il video, e si convertì al cattolicesimo.

Dokument, również dzięki rzekomemu cudowi, odniósł niezwykły sukces, który wyprowadził postać Matki Teresy na pierwszy plan w wiadomościach.

W lutym 1965 bł. Paweł VI (Giovanni Battista Montini, 1963-1978) nadał Misjonarzom Miłości tytuł „kongregacja na prawie papieskim” oraz możliwość ekspansji poza Indie.

W 1967 roku otwarto dom w Wenezueli, a następnie biura w Afryce, Azji, Europie i Stanach Zjednoczonych w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych. Zakon rozszerzył się wraz z narodzinami gałęzi kontemplacyjnej i dwóch organizacji świeckich.

Nel 1979, ottenne, infine, il riconoscimento più prestigioso: il Premio Nobel per la Pace. Rifiutò il convenzionale banchetto cerimoniale per i vincitori, e chiese che i 6.000 dollari di fondi fossero destinati ai poveri di Calcutta, che avrebbero potuto essere sfamati per un anno intero: “ziemskie nagrody są ważne tylko wtedy, gdy są wykorzystywane do pomocy potrzebującym na świecie”.

W 1981 roku ruch „Święto Bożego Ciała” aperto ai sacerdoti secolari. Nel corso degli anni ottanta nasce l’amicizia fra San Giovanni Paolo II (Karol Józef Wojtyła, 1978-2005) e Madre Teresa i quali si ricambiano visite reciproche. Grazie all’appoggio del Papa, Madre Teresa riuscì ad aprire ben tre case a Roma, fra cui una mensa nella Città del Vaticano dedicata a Santa Marta, patrona dell’ospitalità.

W latach 90. liczba Misjonarek Miłości przekroczyła 4000 jednostek z pięćdziesięcioma domami rozsianymi po wszystkich kontynentach.

Tymczasem jej stan się pogorszył: w 1989 roku po zawale serca wszczepiono jej rozrusznik serca; w 1991 roku zachorował na zapalenie płuc; w 1992 roku miał nowe problemy z sercem.

Si dimise da superiora dell’Ordine ma in seguito ad un ballottaggio fu rieletta praticamente all’unanimità, contando solo qualche voto astenuto. Accettò il risultato e rimase alla guida della congregazione.

W kwietniu 1996 roku Matka Teresa upadła i złamała obojczyk. 13 marca 1997 roku definitywnie opuściła kierownictwo Misjonarek Miłości. W tym samym miesiącu po raz ostatni spotkał się ze św. Janem Pawłem II przed powrotem do Kalkuty, gdzie zmarł 5 września o godz. 21.30 w wieku 87 lat.

Il suo lavoro, svolto con immenso amore, tra le vittime della povertà di Calcutta, le sue opere e i suoi libri di spiritualità cristiana e di preghiere, alcuni dei quali furono scritti insieme al suo amico Frère Roger, l’hanno resa una delle persone più famose al mondo.

Zaledwie dwa lata po śmierci św. Jan Paweł II otworzył po raz pierwszy w historii Kościoła ze specjalnym odstępstwem proces beatyfikacyjny, który zakończył się latem 2003 roku i został beatyfikowany 19 października imieniem Błogosławionej Teresy z Kalkuty.

Archidiecezja Kalkuty już w 2005 roku otworzyła proces kanonizacyjny.

Jego przesłanie jest zawsze aktualne: „Możesz znaleźć Kalkutę na całym świecie- powiedziała - ,jeśli masz oczy do patrzenia. Wszędzie są niekochani, niechciani, pozbawieni opieki, odrzuceni, zapomniani”.

I suoi figli spirituali continuano in tutto il mondo a servire “najbiedniejszy z biednych” w domach dziecka, szpitalach dla trędowatych, domach starców, samotnych matkach, umierających. W sumie jest ich 5000, w tym dwie mniej znane gałęzie męskie, rozmieszczone w około 600 domach na całym świecie; nie licząc wielu tysięcy wolontariuszy i konsekrowanych świeckich, którzy wykonują jego dzieła. “Kiedy umrę- powiedziała -Mogę ci pomóc więcej…”.

Per approfondimenti:

>>> Beatyfikacja

Matka Teresa z Kalkuty została ogłoszona świętą w niedzielę 4 września 2016 r.:Beatam Teresiam de Calcutta Sanctam esse decernimus et definimus ac Sanctorum Catalog adscribimus…”.
Papież Franciszek ne ha presieduto il rito di canonizzazione in una gremitissima Piazza San Pietro, davanti a circa 120 mila persone, arrivate da tutto il mondo, soprattutto dall’Albania, terra madre della giovane Agnes, e dall’India, terra di vita e sepoltura, 19 anni fa, di Santa Madre Teresa.
70 kardynałów, 400 biskupów i ponad 1700 księży koncelebrowało z Franciszkiem.

Święta Tereso z Kalkuty
Matki Teresy z Kalkuty

źródło vangelodelgiorno.org

Ostatnia aktualizacja: 30 grudnia 2022 13:06 przez Remigiusza Roberta

Awatar Remigio Ruberto

Cześć, jestem Remigio Ruberto, ojciec Eugenio. Miłość, która łączy mnie z Eugenio, jest ponadczasowa i bezprzestrzenna.

zostaw komentarz